News, personal opinions and other things worth sharing

Welcome to my Blog

Read my Blog

In Memoriam: afscheidsbrief

Michel rouwkaart

“Bent u hier alleen?” vraagt de arts in het Maag Darm Levercentrum. “Ja, natuurlijk ben ik hier alleen…” denk ik tijdens een onwillekeurige knik “…een ziekenhuisbezoekje is toch niet zo ingewikkeld?” In een flits realiseer ik mij dat de dame die mij zo indringend aankijkt zojuist een slecht nieuws gesprek is begonnen. Nog geen tien minuten geleden friemelde dezelfde dame een buisje met daarop een camera dwars door mijn keel richting mijn slokdarm. “…ik maak mij ernstige zorgen…” vervolgt zij professioneel het gesprek. “…zo ernstig zelfs dat ik wil dat u met spoed vervolgonderzoeken gaat doen”. Het is eind maart van dit jaar.

Twee weken later volgt de definitieve uitslag: “U heeft slokdarmkanker en uitzaaiingen in de lever.” Het blijkt al vergevorderd te zijn, wat niet ongewoon is bij deze vorm van kanker. Tumoren in de slokdarm kunnen heel lang groeien voordat ze tot klachten leiden. En hebben dan ook voldoende tijd om uitzaaiingen te veroorzaken. “Er is geen kans meer op genezing…” zo is de keiharde boodschap; “…we kunnen alleen nog proberen uw leven een beetje te rekken.”

Daar sta je dan. Eénenvijftig jaar en tot voor kort altijd fit & gezond. Niet-roker, een zeer matige drinker. Twee keer in de week hardlopen, met een goede conditie en perfecte BMI tot gevolg. Het ergste wat ik op de afgelopen decennia op gezondheidsgebied achter de rug heb, is een hardnekkige oorontsteking. Het mag allemaal niet baten. Kanker is een loterij en blijkbaar heb ik de hoofdprijs gewonnen. Ik ben competitief ingesteld, maar deze keer had ik toch echt niet willen winnen. “Dit is een typisch geval van botte pech” aldus de arts.

Inmiddels is mijn leven compleet veranderd. Chemokuren, scans, bloedafnames, een biopt, DNA-analyse en een reguliere greep uit een inmiddels uitpuilende medicijnkast worden afgewisseld met talloze gesprekken met artsen in allerlei ziekenhuizen over de (on) mogelijkheden van vervolgbehandelingen. Het leidt helaas allemaal tot niets. Inmiddels is het secundaire probleem mijn primaire probleem geworden: mijn leverfunctie verslechtert in rap tempo en de fysieke klachten nemen toe. Zonder lever kun je niet leven, en de vraag is hoe lang mijn lever het nog uithoudt. Langer dan enkele maanden in ieder geval niet.

De afgelopen tijd heb ik mijn ziekte openlijk besproken: met familie, vrienden, zakenrelaties, kennissen. Maar ik realiseer mij dat ik veel meer mensen ken dan ik de afgelopen maanden gezien of gesproken heb, en dat veel mensen geen idee hebben wat mij is overkomen. Er zomaar tussenuit piepen zonder iets van mij te laten horen is niet echt iets voor mij. Vandaar dat ik besloten heb dit nieuws ook te delen op LinkedIn. Om je gedag te kunnen zeggen en je te bedanken voor de rol die je in mijn leven hebt gespeeld. Voor de mooie tijd, de gesprekken, de inspiratie, de lach, de traan of adviezen die je mij hebt gegeven. Maar ook om je te bedanken voor de rol die ik in jóuw leven mocht vervullen. Voor velen uit mijn netwerk waarschijnlijk een klein en onbeduidend rolletje, voor anderen wat groter en belangrijker.

Daarnaast wil ik je nog even laten stilstaan bij de betrekkelijkheid van het leven. Het kan écht zomaar opeens voorbij zijn, zo weet ik inmiddels uit ervaring. Doe wat met dat inzicht. Wát precies kan ik niet voor je bepalen, maar ik ben in ieder geval blij dat ik altijd mijn eigen pad heb gevolgd. Niet het leven leiden dat anderen van je verwachten, maar doen waar je zélf gelukkig van wordt. Ik heb mijn droom geleefd, zij het in een veel kortere vorm dan ik van plan was.

Privé ben ik supergelukkig en zakelijk heb ik de mooiste avonturen beleefd: een internationale opleiding en carrière, mogen bouwen aan wat een van de mooiste bedrijven van Nederland en België is geworden, een business bestseller schrijven en zowel kleine als grote ondernemers met raad en daad terzijde staan. En in toenemende mate spelen met de balans tussen werk en plezier, gewoon doen wat ik leuk vind. Zoals Abram Lincoln ooit zei: “In the end it’s not the years in your life that count; it’s the life in your years.”

Leef je droom – het kan zomaar opeens voorbij zijn.

Michel Schaeffer

In augustus 2019 hebben we afscheid moeten nemen van Michel. Op de laptop van Michel stond een brief aan iedereen die hem kende. Door hemzelf geschreven en hij had hem duidelijk zelf willen delen. Bij deze.

Bol.com voor de derde keer het sterkste retailmerk van Nederland

Brand consultancy Hendrik Beerda heeft opnieuw haar jaarlijkse merkonderzoek uitgevoerd. En wat blijkt: bol.com is voor de derde keer op rij het sterkste retailmerk van Nederland. Runner up is Albert Heijn, gevolgd door Kruidvat, Hema en Ikea. Bol.com heeft daarnaast ook nog eens de sterkste groeiverwachting, en blijft daarmee partijen als Action, Lidl, Ikea, Primark en Coolblue voor. Meer info over dit onderzoek vind je op de site van Hendrik Beerda.

 

 

Geïnterviewd voor FD artikel over ‘jonge’ commissarissen

Veel bedrijven worstelen nog steeds met de digitale revolutie en disruptieve businessmodellen. Een Raad van Commissarissen (RvC) houdt toezicht op de onderneming en haar strategie. Maar wat nu als de RvC het eigenlijk ook niet meer zo goed begrijpt?Hoe kan het dan nog goed toezicht houden op de strategie? Vandaar dat steeds meer bedrijven op zoek gaan naar bestuurders met kennis van digitaal en nieuwe businessmodellen. Afgelopen zaterdag ben ik als kersverse “jonge commissaris” bij Q-Park geïnterviewd over deze veranderende samenstelling van de RvC. Hierbij het artikel.

Read more

Interview over bol.com in Belgisch weekblad Trends

‘Het is simpel: bol.com wil de beste winkel zijn’

De opmars van de Nederlandse webwinkel bol.com jaagt de Belgische handelaars de stuipen op het lijf. Zeldzaam zijn de kerstbomen waar géén pakje van bol.com onder lag. Dat succes kwam niet vanzelf, maar is het resultaat van durven te dromen en chronisch ontevreden te zijn, zegt ex-marketingdirecteur Michel Schaeffer.

Read more

Afscheid nemen doe je zo!

Wow, wat een afscheid van bol.com!! Een mooier afscheid én een beter beeld van de unieke cultuur van bol.com kun je niet krijgen.

De dag van mijn afscheid moest ik mij om precies 17.00 uur melden. Natuurlijk had ik wel een vermoeden dat er iets speciaals was georganiseerd, maar dit had ik natuurlijk nooit verwacht! Kijk en huiver… wat een enthousiasme, liefde en respect was mijn deel! Uniek met een hoofdletter U!

Read more

Afscheid nemen kan ook heel mooi zijn

De Fransen kunnen het zo mooi zeggen: “partir c’est mourir un peu“: vertrekken betekent een beetje sterven. C’est mourir à ce qu’on aime: On laisse un peu de soi-même. Helemaal waar, maar de afgelopen weken heb ik ook geleerd dat afscheid nemen heel mooi kan zijn.

Het begon al tijdens mijn toespraak in het restaurant van bol.com voor onze 900 medewerkers. Ik voelde de emoties in de zaal: verrassing, begrip en respect waren mijn deel. Verrassing omdat niemand had verwacht dat ik bol.com na 14 jaar zou verlaten. Bol.com en ik horen immers zo bij elkaar? Maar ook begrip: want het is eigenlijk best begrijpelijk dat dat iemand na zoveel jaar zijn horizon weer gaat verleggen. Respect omdat ik op deze wijze afstand durf te nemen van een high-profile en goedbetaalde baan, om dat in te wisselen voor een onzeker avontuur. Aan het eind van mijn ‘nieuws’ volgde een warme deken van waardering: een applaus zoals ik ‘m nog nooit ontvangen had. Zoals één van mijn collega’s kort daarna sms’te:

Wat een mooi moment afgelopen vrijdag. Dat applaus wat maar aanduurde, kreeg er kippenvel van!

Na de teammeeting heb ik de medewerkers die niet aanwezig waren nog een mail gestuurd, en het nieuws wereldkundig gemaakt op mijn eigen blog, Facebook en Linkedin. Ook hier hartverwarmende reacties, maar de persoonlijke reacties en per mail waren het mooist.

Tranen trekkend mooi zelfs:

Toen ik je mail las moest ik huilen. Ik vind het heel erg dat je weg gaat!

En geheel onverwacht een prachtig cadeau. Geheel in stijl met mijn afscheidsverhaal, een notitieboekje “voor je volgende hoofdstuk“. Geweldig toch?

Schermafbeelding 2015-06-07 om 22.22.41

De honderden reacties die ik inmiddels heb ontvangen hebben mij doen beseffen dat afscheid nemen ook heel mooi kan zijn. De waardering, de warmte, het begrip en respect voor mijn beslissing is enorm. En dan moet mijn officiële afscheid begin september nog volgen!

Niet iedereen gaat mee in de warmte. Zo kreeg ik ook een super zakelijke mail:

Ik hoor dat je weggaat, wie is je opvolger? Ik heb namelijk een vraag.

Zoals de Fransen al zeiden: “le roi est mort, vive le roi!“, en zo hoort het ook!

Na ruim 14 jaar neem ik afscheid van bol.com

Op 6 maart 2001 begon ik als marketing directeur bij bol.com. Een leuk klein bedrijf met een paar honderdduizend klanten, 26 getalenteerde en enthousiaste medewerkers en een flinke dosis ambitie. De ambitie om geschiedenis te schrijven.

Boeken en CD’s waren al behoorlijk succesvol, en de net geïntroduceerde productgroep Film won snel aan populariteit. Het succes van 3 productgroepen smaakte naar meer. ‘De grootste mediawinkel van Nederland’ wilden we worden. Er daar hoorde natuurlijk ook Engelstalige boeken bij. En Games. En Software.

De stap naar games en games hardware beviel goed, dus waarom dan ook geen andere dingen met een stekker verkopen? En Speelgoed toch zeker ook? Daar schreeuwden onze –intussen- miljoenen klanten toch om? Langzaam maar zeker werd onze ambitie een feit. ‘De grootste mediawinkel van Nederland’ was niet alleen meer in aanbod de nummer 1, maar zo zoetjes aan klommen we ook in omzet en marktaandeel. De gedroomde 100 miljoen euro omzet werd behaald en uitbundig gevierd met een tripje naar New York met inmiddels 100 collega’s.

Read more

Interview met 7Ditches tijdens MarketingLive!

Voorafgaand aan de verkiezing ‘Marketeer of the Year’ (waar ik samen met Bert Habets van RTL en uiteindelijke winnaar Oscar Diele van Spil Games voor was genomineerd), sprak ik met Ronnie Overgoor van 7Ditches TV. Bekijk het interview, en let vooral ook op mijn manchetknopen 🙂